29.08.2009 11:58

Autor: marcwandas

Wielka Brytania, wielka ucieczka i botanika, czyli Battle Of Britpop, część 2

Kategorie: Czytelnia, Felietony

Wykonawcy: |


oasis-battle-of-britpop.jpg Wielka Brytania, wielka ucieczka i botanika, czyli Battle Of Britpop, część 2

“Niech złapią AIDS i umrą”- tak brzmiał wyrok, który w brytyjskiej prasie ogłosił Noel Gallagher, frontman Oasis. Dotyczył on innego, bliskiego gatunkowo dokonaniom jego grupy zespołu. Był nim Blur, niedawno jeszcze opuszczony przez media, publiczność i pieniądze. Teraz urastał do rangi najważniejszego zespołu swojego pokolenia. Ale czy zasługiwał na to miano, miało się okazać.

Jednak najpierw musiało się sporo wydarzyć.

Po pierwsze – dwie płyty. Bez nich nie byłoby zawieruchy. Czy można dalej klepać muzyczną biedę mając taki utwór, jak “Girls & Boys”?

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

No właśnie, ten kawałek na zawsze utrwalił w świadomości Brytyjczyków obraz Blur jako grupy dającej światu niezwykle nośne kawałki. A Brytyjczycy dali Blur pierwsze “jedynki” w kolejnych zestawieniach. “Parklife” było jednak zestawem nie tylko przebojowych kompozycji, ale też ironicznie traktujących rzeczywistość tekstów, komentujących często w prześmiewczy sposób. Więc jednak dla klas inteligenckich, studentów, wszystkich, którzy chcą mieć przyjemność, a zarazem zaspokoić swoje potrzeby intelektualne.

Inaczej niż w przypadku Oasis. Zaśmiałem się, gdy Sue Townsend w jednej z części serii Adriana Mole’a umieściła jako prostacką dziewczynę głównego bohatera właśnie fankę twórczości Oasis. “Deffinitely Maybe” niosło bowiem w rytm znakomitej muzyki refleksje w stylu marzeń przeciętnego chłopca o byciu gwiazdą rocka. Temat chwytliwy, bez wielkich słów, tekst banalny do zapamiętania i wyśpiewania, bo nie wymagamy więcej. I dlatego, gdy Damon Albarn był poetą klas wyższych, Noel Gallagher pisał dla ludu. Bez rozszyfrowania ironicznych zamiarów czy odniesień do problemów współczesnego świata, czym kipiała twórczość Blur.

blur-girls-boys.jpg W ten sposób rysowała się granica między dwoma sposobami na britpop. Muzyka – niby bliźniacza, ale jednak ten bas tam troszkę bardziej wymyślny, a tam znowu te gitary jakieś takie bardziej z kopa i do przodu… No i te syntezatory… Właśnie wzdłuż tej granicy rysował się też podział w brytyjskim społeczeństwie – i od tego momentu zaczyna się robić odrobinę mniej śmiesznie.

Najpierw jednak trochę danych. Hit “Girls & Boys”, okraszony okładką wprost z opakowania Durexów, uderzył na liście singli numer pięć. Patrząc na poprzednie single – znakomicie. Bo poprzednie firma płytowa kazała Blur dopisać, bo na płycie na nie nie było materiału. “Parklife” natomiast doszło do miejsca dziesiątego i zebrało dwie Brit Awards – za najlepszy singiel i teledysk. Po piętach jednak deptali im Oasis, wprowadzając “Cigarettes and Alcohol” na siódme miejsce. Pamiętać należy przy tym, że dla tego zespołu to był debiut, Blur natomiast był zespołem już wcześniej powszechnie kojarzonym.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

Jednak nie o single się tym razem najbardziej chodziło. Oba zespoły zostały nominowane w kategorii “Best British Album” do Brit Award. W czasie ceremonii rozdania nagród wystąpiło Oasis, które nie darowało sobie okazji do uderzenia w przeciwnika, śpiewając w czasie odebrania tej właśnie nagrody spontanicznie wymyśloną parodię hitu Blur “Shit-life”, w stanie wskazującym na spożycie.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

To była jednak jedynie przygrywka do tego, co miało się stać w 1995 roku.

cdn.

Marcel Wandas

Przeczytaj pierwszą część felietonu.




Dodaj komentarz




 

Uwolnij Muzykę - muzyczny serwis internetowy, muzyka alternatywna, polska muzyka, teledyski, wideoklipy, recenzje, wydarzenia muzyczne.

Copyright © 2008-2016 Uwolnijmuzyke.pl . Wszelkie prawa zastrzeżone.