26.08.2010 22:43

Autor: Łukasz Stasiełowicz

Sylwetki polskich zespołów występujących na Fokus Festival 2010

Kategorie: Aktualności, festiwale

Wykonawcy: | |


fokus-ckod.jpg Cool Kids Of Death

CKOD pochodzi z Łodzi, istnieje od początku 2001 roku, a nazwę zaczerpnął z tytułu piosenki brytyjskiego zespołu Saint Etienne. Do tej pory C.K.O.D. wydali cztery płyty, entuzjastycznie przyjęte przez media i fanów dzięki oryginalności i melodyjności muzyki oraz dojrzałości tekstów. W połączeniu z felietonem Kuby Wandachowicza (basisty zespołu) “Generacja Nic” opublikowanym w Gazecie Wyborczej, przyniosło to grupie opinię “głosu zbuntowanego młodego pokolenia”. Felieton wywołał ożywioną dyskusję na łamach “Gazety”, której podsumowaniem był drugi artykuł tego autora, zatytułowany przewrotnie “Rewolucja Nic”.

Zainteresowanie zespołem i jego przekazem zaowocowało również ważnym filmem dokumentalnym “Generacja CKOD” w reżyserii Piotra Szczepańskiego. “Film powstał po dwóch latach towarzyszenia z kamerą zespołowi Cool Kids of Death. Reżyser fantastycznie uchwycił moment, kiedy garażowy zespół staje się gwiazdą undergroundu. Przy okazji był to – zgodnie z tytułem – film o całej generacji wykształconych, zdolnych młodych ludzi uwikłany w podobny dylemat: jak tu zachować ideowe dziewictwo, inkasując jednocześnie niezłą pensję w korporacji.” (fragment recenzji Małgorzaty Sadowskiej, FILM, kwiecień 2007).

Piotr Szczepański powrócił do tej tematyki i muzyki zespołu w fabularnym debiucie “Aleja gówniarzy”, rozgrywającym się całkowicie w Łodzi. Na ścieżce dźwiękowej filmu znalazły się aż cztery utwory CKOD.

Dzięki zagranicznym koncertom i anglojęzycznej płycie CKOD ma znakomite opinie w zachodniej prasie. Kultowy i opiniotwórczy niemiecki magazyn “SPEX” dał pierwszej płycie świetne recenzje. Piosenka “Stones and Bottles Filled with Petrol” (czyli polskie “Butelki z Benzyną…”) była wielokrotnie emitowana w radio BBC ONE przez legendarnego następcę Johna Peela – Steve’a Lamacq. Zespół regularnie koncertuje za granicą (do tej pory CKOD zagrał między innymi w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Holandii, Francji, Czechach czy na Litwie i Węgrzech). Ich anglojęzyczny album został wydany w Niemczech (BMG Deutschland) i w Japonii (Vinyl Junkie Recordings).

Trzecia płyta zespołu, zatytułowana “2006″, została nagrana i wyprodukowana w Hamburgu pod okiem znanego producenta niezależnej sceny muzycznej, Tobiasa Levine’a. Wydawnictwo to nominowane było do nagrody Fryderyki 2006 w kategorii Rock/Metal. Była to zarazem ostatnia płyta nagrana dla koncernu SonyBMG.

Dokładnie w rok po rozwiązaniu umowy z dotychczasowym wydawcą, w pełni niezależni Cool Kids of Death powracają z nowym albumem. Czwarta w dyskografii płyta CKOD nosi tytuł “Afterparty”. W odróżnieniu od ostatniej, jest w stu procentach dziełem zespołowym. Materiał zarejestrowano w domowym studio, zaś za produkcję i zgranie odpowiedzialni są gitarzysta CKOD, Marcin “Cinass” Kowalski oraz grający na instrumentach klawiszowych Kamil “Methadon” Łazikowski. Nad oprawą graficzną albumu i teledyskiem pracował Krzysztof Ostrowski – frontman i wokalista zespołu, znany rysownik i autor komiksów. W nagraniu albumu uczestniczył nowy perkusista – Jacka Frąsia zastąpił znany z formacji Hedone i NOT Łukasz Klaus.

Jesienią 2008 r. ukazała się limitowana wersja płyty winylowej z remiksami utworów z “Afterparty”. Wydawnictwo to dostępne było podczas Afterparty Tour (X-XII 2008) oraz w wybranych klubach. Album “Ytraprefta” w wersji poszerzonej o remiksy wyłonione w drodze konkursu na Myspace został wydany w wersji kompaktowej wiosną 2009 r. Zespół pracuje obecnie nad materiałem na nową płytę, która ukaże się w 2011 r.

Zespół konsekwentnie dąży do samodzielności artystycznej, tworząc samodzielnie teledyski, oprawę graficzną płyt i koncertów. Jego niezależność dostrzega dziennikarz “Gazety Wyborczej” Krzysztof Kowalewicz, który w artykule “Być jak Kayax” z 11.04.2007 stawia poczyniania zespołu jako przykład konsekwentnego i samodzielnego kierowania własną karierą.

Skład:

Krzysztof Ostrowski – wokal – grafik, projektant mody, twórca teledysków, znany rysownik komiksów m.in. okładka i ilustracje do książki Doroty Maslowskiej “Wojna polsko-ruska pod flaga biało-czerwoną”, cykl komiksów w  “Machinie”, “Filmie” itd.

Jakub Wandachowicz – gitara basowa – filozof, redaktor naczelny magazynu “PULP”

Marcin Kowalski – gitara – autor muzyki filmowej, producent muzyczny

Kamil Łazikowski – klawisze, programowanie- twórca remiksów znany pod pseudonimem “Methadone”, producent muzyczny

Wojciech Michalec – gitara

Łukasz Klaus – perkusja (ex-Hedone, Not)

fokus-napszyklat.jpg Napszykłat / NP

Napszykłat, czy jak kto woli NP należy do tej grupy zespołów, które nieustannie rozwijają swoją stylistykę. Podróż od alternatywnego hiphopu poprzez noise, owadzią, analogową elektronikę nie kończy się i jest nadal niedokończona. Poszukujący outsiderzy, którzy kroczą własnymi ścieżkami nie oglądając się na dokonania rodzimych twórców hiphopowych, rockowych czy elektronicznych znajdują swój własny muzyczny język, co na polskiej scenie muzycznej jest ewenementem. NP tworzy muzykę, którą trudno sklasyfikować, gdyż zespół świadomie unika zapatrzenia się w jedną konwencję. NP jest oryginalne.

Dyskografia:

Plenum 2007 Dzieci Świny rec.

Brudne Zwierzaki 2008 Dzieci Świny rec.

NP 2009 EMI/Ampersand Records.

Ostatnie wydawnictwo NP to gęstwina dźwięków, które – gdy poświęcić im chwilę – układają się w fascynującą mozaikę. To transowe beaty – zarówno z samplera jak i “żywej” perkusji – hipnotyzujące niczym fabryczny zgiełk. Ciężkie uderzenia stopy czy też syntetyczne kliki dyktują metrum dla psychotycznych nawijek Piernika oraz – momentami – rytualnych zaśpiewów zaklinających nieprzyjazną rzeczywistość. To rap nie jako ziomalski kod, ale ryzkowna liryczna gra – poszukiwanie w leksykalnym labiryncie drogi przejścia do innego świata. W warstwie lirycznej doszukać się tu można śladów młodzieńczych lektur Julesa Verne’a, czy inspiracji książkami Houellebecqa jak i… ducha Lenina. Choć poważny ton współgra absurdalnym poczuciem humoru, “NP” nie jest jednak płytą “przyjemną” – wymaga oswojenia. uczy cierpliwości i skupienia, podobnie jak krążki Dalek, Cannibal Ox czy artystów z Anticon i Lex. Z pewnością to właśnie “avant-hiphop” jest tu pierwszym kulturowym skojarzeniem, choć muzycy pytani o inspiracje wymieniają zarówno Radiohead, Can, Pole’a, Animal Collective czy Third Eye Foundation. To od nich Napszykłat uczyli się, że gama dźwięków hałaśliwych – tworzonych z pomocą gitary, klawisza czy też samplera – przewyższa bogactwem paletę kolorów muzyki pop. Ambitne inspiracje udało im się udanie przełożyć na własny muzyczny język. Oryginalny nie tylko w skali lokalnej.

Skład:

Cezary Bitdetektyw Kołodziej (drums, sampler)

Marek Maryna Karolczyk (electronics,keyboards,guitars)

Robert Zbrakulaku Piernikowski (electronics, sampler, vocals)

fokus-soniamiki.jpg Soniamiki

Soniamiki – pseudonim, projekt, alterego. W listopadzie 2009 roku wydała debiutancki album “7pm” w Berlinie (label: moanin’). “7pm” to solowy projekt Soniamiki nagrany w domowym studio, zmasterowany w Berlinie i tam też wydany. To 13 polskich i angielskich autorskich utworów plus jeden cover zespołu L.stadt “Death of a surfer girl”. Wszystkie piosenki na płycie zostały zaaranżowane i wykonane przez Soniamiki, z wyjątkiem utworu nr 3 w którym na bębnach i klawiszach zagrał chłopak Soni Łukasz Lach (L.stadt).

Urodziła się w Zielonej Górze w lipcu 1982 roku. Wychowała w Koninie. Jest absolwentką poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Ukończyła tam pięcioletnie studia na kierunku – film animowany.

Piosenka Soniamiki pod tytułem “Piżamka” znalazła się na składance “Dzień Kobiet”, w tym też projekcie wzięły udział: Kasia Nosowska, Maria Peszek, Pati Yang. Jest współtwórcą i współwykonawcą piosenek “Eat the night” oraz “lillyB”, które zostały wydane na vinylu przez niemiecką wytwórnie popnorama ( 2008 i 2010 ). Piosenka “wiem nie” autorstwa Soniamiki jest częścią piątej już składanki “we are from poland vol5″. Jej piosenki oraz animacja pojawiły się w filmie zielonogórskiej grupy Sky Piastowskie pod tytułem “osiem w poziomie”. Jest autorką i wykonawcą minimusicvideoklipu “Move your eyes”.

O debiutanckim albumie Soniamiki pisze Christin Sydow (Blue Print Fanzine): “Soniamiki to wspaniały, minimalistyczny elektropop, nie narzuca się a jednak wpada w ucho. Czasem rozmarzona, czasem zabawowa, ale zawsze łatwa i jasna.”

“Pretty good” (Klaus Fiehe, WDR – 1LIVE)

“Dziękuję za piękną muzykę” (Stephan Karkowsky, rbb – Radio 1)

“Jak udowadnia Soniamiki syntezatorowy elektropop lat 80 tych to terytorium nie tylko dla brytyjskich zespołów.”(motor.de)

“Soniamiki to na prawdę dobra zabawa elektroniką przywieziona z Polski” (Oliver Zitzmann, bizarreradio. de)

“Brzmi bardzo lubieżnie” (Antje Benda, Radio LOHRO – Leitung Musikredaktion)

“7 P.M. to 14 piosenek zaśpiewanych po polsku i angielsku, a w większości w obu tych językach jednocześnie. Zosia ze swobodą przechodzi z polskiego na angielski i odwrotnie. Co ciekawe, nic przy tym nie tracąc na atrakcyjności i melodyjności wokali. Ta płyta pełna jest wkręcającego popu. Wokal Zośki momentami ociera się o styl z list przebojów, ale w oprawie surowych, ascetycznych wręcz bitów, nabiera zupełnie innego charakteru. Do określenia “pop” dodaje jakże cieszący moje uszy przedrostek “alt”. Najbardziej znamienny przykład: Nie musisz się bać. Zosia śpiewa tu jak czarnoskóra niunia z topu amerykańskiego r’n'b, po prostu wdzięcząca się foka – ale prosty, wyjątkowo skromny podkład nadaje kompozycji szlachetności.” (Marcel, We are from Poland)

Od niedawna Soniamiki na żywo – to trzyosobowy skład:

Sonia – bas i wokal, plus gościnnie:

Łukasz Lach (L.Stadt) – syntezator, gitara, bas

Piotrek Gwadera (Blisko Pola) – bębny

Źródło: materiały organizatora

Uwolnij Muzykę! jest patronem medialnym festiwalu

wyszperaj coś więcej ▼




Dodaj komentarz




 

Uwolnij Muzykę - muzyczny serwis internetowy, muzyka alternatywna, polska muzyka, teledyski, wideoklipy, recenzje, wydarzenia muzyczne.

Copyright © 2008-2016 Uwolnijmuzyke.pl . Wszelkie prawa zastrzeżone.