18.09.2009 09:19

Autor: anca

Festiwal Sacrum Profanum – informator, cz. 2

Kategorie: POLECAMY, festiwale

Wykonawcy: | | | | | | |


Festiwal Sacrum Profanum, to nie tylko występy Aphex Twina, Chrisa Cunninghama oraz The Cinematic Orchestra. Poznaj kompozytorów, których utwory prezentowane były na koncertach odbywających się od poniedziałku do czwartku (14-17 września).

anderson.jpg Julian Anderson

Oryginalna muzyka wybitnego współczesnego brytyjskiego kompozytora Juliana Andersona,  swą żywą melodyką, ciekawymi rytmami, a także nawiązaniami do folkloru Europy Środkowej i Wschodniej, wciąż zdobywa kolejne rzesze miłośników. Zwłaszcza dzieła orkiestrowe i chóralne cieszą się ogromnym powodzeniem zarówno wśród zespołów muzyki współczesnej, jak i publiczności. Absolwent Cambridge, uczeń Messiaena, Ligetiego i Knussena, Julian Anderson już jako 20-latek zdobył Nagrodę Królewskiego Towarzystwa Filharmonicznego w Londynie dla najlepszego młodego kompozytora, a dziś ma na koncie nie tylko wiele znakomitych utworów, ale i profesurę na Harwardzie, a jego rozległa wiedza na temat współczesnych technik kompozytorskich stała się podstawą wielu artykułów i wykładów. 41-letni dziś kompozytor ma niezwykłą łatwość w przekształcaniu i asymilacji rozmaitych muzycznych tradycji do współczesnego języka muzycznego. W jego muzyce odnaleźć można echa dzieł Strawińskiego, ludowej muzyki rumuńskiej, litewskiej, polskiej, a nawet hinduskiej. Ogromną popularność jego muzyka zawdzięcza – jak podkreślają krytycy – przede wszystkim żywej, chwytliwej melodyce. Ale jak mawia sam kompozytor, nie jest to muzyka tworzona dla zaspokojenia gustów publiczności, a raczej tworzona dla grupy przyjaciół, którzy po prostu kochają dobrą muzykę.

harvey.jpg Jonathan Harvey

Jeden z brytyjskich kompozytorów, łączący w swych utworach intelektualny język muzycznego modernizmu z królestwem ducha. Muzyka tego angielskiego dżentelmena, poruszającego się ścieżkami między Zachodem i Wschodem, filozofią a techniką, barwą a melodią, elektroniką a tradycyjnym instrumentarium, zatacza w świecie coraz szersze kręgi. Zdobywa nowych zwolenników, czasem wręcz fanatycznie wielbiących pisane na granicy muzycznego mistycyzmu i pełne duchowych odniesień utwory.

Droga wiodąca Jonathana Harveya do muzyki była szczególna. Kompozytor otrzymał głęboko religijne wychowanie, dzieciństwo i młodość spędził w katedralnym chórze, ale gdy w 1957 r. rozpoczął studia w Cambridge, stał się, według własnych słów “ateistą, naukowcem, racjonalistą, filozofem”. Na jego rozwój radykalnie wpłynęło zetknięcie z myśleniem bardziej systemowym, spotkania m.in. z Benjaminem Brittenem, uczniem Schönberga – Erwinem Steinem, Hansem Kellerem, Karlheinzem Stockhausenem czy Miltonem Babbitem, a później z dalekowschodnim rytuałem, sanskryckimi księgami oraz skrajnie innym od europejskiego systemem wartości. Harvey przeszedł długą drogę od pobożnego anglikanizmu do wyzwolonego buddyzmu i dziś przyznaje się do równorzędnej obecności w jego życiu i muzyce obydwu źródeł inspiracji.

W jego utworach odnajdziemy zarówno chóralne struktury w staroangielskim stylu, związane z wiedeńską szkołą muzyczne inspiracje psychoanalizą, fascynacje strukturalną głębią rodowodu niemieckiego, wyjęte z francuskiej szkoły poszukiwania melodyczne, jak też powtarzające się jak mantra dźwiękowe szepty, wprawiające słuchacza w szczególny rodzaj muzycznej medytacji. – To, czego poszukuję, to muzyka tak świeża jak improwizacja, w której jednak każdy dźwięk jest na swoim miejscu – wyznał w jednym z wywiadów Harvey, który swą twórczością wciąż dowodzi, że w hermetycznym studiu elektronicznym można komponować prawdziwie szczerą muzykę o głębokim duchowym wymiarze.

davies.jpg Peter Maxwell Davies

Peter Maxwell Davies (ur. 1934) studiował w Manchesterze i Rzymie. W 1962 roku, dzięki pomocy Aarona Coplanda i Benjamina Brittena uzyskał stypendium w Princeton, gdzie studiował między innymi z Miltonem Babbitem. Przez krótki czas uczył się kompozycji również w Australii, by potem na stałe osiąść w Anglii. Wraz z Harrisonem Birtwistlem założył tu grupę muzyki współczesnej Pierrot Players (przemianowanej później na The Fires of London). Davies został uhonorowany licznymi tytułami doktora honoris causa w przeróżnych instytucjach, pomimo że był znany jako enfant terrible lat 60-tych, którego muzyka szokowała publiczność. Jego kompozycje często wykorzystywały ironiczne przeróbki znanych utworów, jak np. “Eight Songs for a Mad King” (1969), w których sparodiował “Mesjasza” Handla w podobnym stylu, jak Jimi Hendrix przerobił hymn Stanów Zjednoczonych. Davies był również jednym z pierwszych kompozytorów, którzy założyli internetowe strony muzyczne – jego MaxOpus, z której można ściągać jego muzykę, powstała w 1996 roku.

Utwory Sir Petera Maxwella Daviesa zaprezentuje w Krakowie Ensemble Recherche – 9-osobowy zespół, który od 1985 roku prezentuje muzykę współczesną – począwszy od utworów końca XIX wieku, przez dzieła francuskich impresjonistów, II Szkoły Wiedeńskiej, ekspresjonistów, Szkoły Darmstadzkie, awangardowe aż po kompozycje najnowsze.

W sumie w swym repertuarze zespół ma ponad 1700 kompozycji, z których większość utrwalił na płytach. Wraz z Freiburger Barockorchester co roku organizuje Akademię we Freiburgu – międzynarodowe forum dla profesjonalnych muzyków i zespołów grających zarówno utwory dawne, jak i współczesne. Muzycy Ensemble Recherche prowadzą prestiżowe letnie kursy mistrzowskie w Darmstadcie – kolebce muzyki współczesnej.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

Oliver Knussen

Oliver Knussen, kompozytor i dyrygent, jest jedną z najbardziej szanowanych postaci brytyjskiej muzyki współczesnej i prawdopodobnie bardziej niż jakikolwiek inny twórca przyczynił się do żywotności brytyjskiej sceny muzycznej. Jego ojciec, Stuart Knussen, był pierwszym kontrabasistą w London Symphony Orchestra. Oliver Knussen zaczął komponować w wieku 6 lat, a już jako piętnastolatek dyrygował po raz pierwszy orkiestrą w Royal Festival Hall w Londynie. Jego nauczycielami kompozycji byli John Lambert i Benjamin Britten. W 1994 został odznaczony został tytułem komandora (Order Imprerium Brytyjskiego). Pełni funkcję honorowego dyrygenta zespołu London Sinfonietta.

birtwistle.jpg Harrison Birtwistle

Twórczość Birtwistle’a, w którym krytycy widzą wyspiarskiego Lutosławskiego i Ferneyhougha, autora nadzwyczaj skomplikowanych utworów i wielkiego muzycznego erudyty, uznawana jest za najbardziej reprezentatywną dla współczesnej muzyki brytyjskiej. Obydwaj – jako jedyni od czasów Benjamina Brittena – wyróżnieni zostali Nagrodą Fundacji im. Ernsta von Siemensa (o wartości 200 tys. euro) nazywaną muzycznym Noblem. Birtwistle’a uhonorowano nią w 1995 roku, a Ferneyhough’a – w 2007 roku. I choć ta prestiżowa nagroda łączy obydwu kompozytorów to ich dzieła tworzą kompletnie odrębne światy.

Urodzony w 1934 roku Sir Harrison Birtwistle (tytuł szlachecki otrzymał w 1988 roku) muzykę pojmuje jako teatr, specyficzny instrumentalny spektakl. W jego silnie udramatyzowanych, często wspartych elektroniką utworach (w tym uznanej za jedną z najważniejszych oper XX wieku “The Mask of Orfeus”), odnaleźć można sporo nawiązań do tradycji m.in. antyku, średniowiecza i baroku. Kompozytor w każdym utworze ustawia słuchacza w roli “podróżującego” dźwiękową ścieżką, wijącą się na skraju licznych archaizacji i nowocześności. 16 września, w krakowskim monograficznym koncercie Birtwistle’a jego dzieła zaprezentują wybitni muzycy London Sinfonietty pod batutą Davida Athertona. W programie wyjątkowego wieczoru znajdzie się m.in. ostatni z trylogii utworów napisanych w latach 1977-1984 właśnie dla London Sinfonietty – “Secret Theatre”, niemal magiczna muzyka rozpisana na 14-osobową orkiestrę, rządząca się tajemniczym zbiorem reguł kompozycji.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

benjamin.jpg George Benjamin

George Benjamin jest jednym z najwybitniejszych kompozytorów swojego pokolenia. Urodzony w 1960 roku, w wieku szesnastu lat dostał się do Paris Conservatoire do klasy kompozycji Oliviera Messiaen’a i klasy fortepianu Yvonne Loriod, by następnie szkolić się pod opieką Alexandra Goehra w King’s College w Cambridge. Jako dyrygent regularnie występuje z wiodącymi zespołami muzycznymi m.in. z London Sinfonietta i Ensemble Modern. W 2001 roku Deutsche Symphonie Orchester uhonorowała go Arnold Schönberg Prize – prestiżową nagrodą w dziedzinie kompozycji.

Brian Ferneyhough

Jego twórczość jest całkowitym zaprzeczeniem brytyjskiego charakteru, kojarzonej z nim klasycznej ogłady i powściągliwości. Ten intrygujący, epatujący niesłychanym spiętrzeniem środków wyrazu twórca kojarzony z terminem “nowej złożoności” komponuje muzykę wielopłaszczyznową, nadzwyczaj ekspresyjną i ekstremalnie trudną wykonawczo. Jego partytury przypominają ezoteryczne diagramy. Wnikliwy badacz historii i doskonały analityk – w jego utworach można dostrzec niespotykane bogactwo nawiązań do technik z dawnych wieków, ale również zdobyczy muzyki najnowszej, odbija się w niej cała historia muzyki Zachodu.

Urodzony w Coventry w 1943 roku, Ferneyhough zdobył klasyczne muzyczne wykształcenie w Birmingham School of Music i Royal Academy of Music w Londynie. W 1968 otrzymał stypendium Mendelssohna, które umożliwiło mu kontynuowanie studiów w Amsterdamie u Tona de Leeuw. Rok później, dzięki przyznanemu stypendium, kontynuował naukę u Klausa Hubera w Basel Conservatoire. W 2007 roku Ferneyhough zastał uhonorowany nagrodę Ernsta von Siemensa za całokształt twórczości.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

turnage.jpg Mark-Anthony Turnage

Kompozytor o prawdziwie międzynarodowej randze. Uznawany za jedną z najwybitniejszych postaci kształtującej naszą współczesność. Urodzony w Wielkiej Brytanii w 1960 roku, Turnage studiował z Oliverem Knussenem i Johnem Lambertem, a później z Guntherem Schullerem. Bardzo duży wpływ na jego twórczość wywarła muzyka jazzowa, a w szczególności twórczość Milesa Daviesa. Współpracował z takimi znakomitościami świata jazzu jak John Scofield, Peter Erskine i Joe Lovano. Jego twórczość charakteryzuje się indywidualnym stylem z mocno zaznaczoną rytmiką, odwołaniami do harmonii jazzowej i rozbudowanymi partiami perkusyjnymi.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

źródło: materiały organizatora

informator cz.1: http://www.uwolnijmuzyke.pl/festiwal-sacrum-profanum-informator-cz-1

program: http://www.sacrumprofanum.pl/pl/13/193/196/program

bilety: http://www.sacrumprofanum.pl/pl/8/193/190/bilety




Dodaj komentarz




 

Uwolnij Muzykę - muzyczny serwis internetowy, muzyka alternatywna, polska muzyka, teledyski, wideoklipy, recenzje, wydarzenia muzyczne.

Copyright © 2008-2016 Uwolnijmuzyke.pl . Wszelkie prawa zastrzeżone.