15.09.2009 02:01

Autor: anca

Festiwal Sacrum Profanum – informator, cz. 1

Kategorie: POLECAMY, festiwale

Wykonawcy: | | | |


Przeczytaj, kto wystąpi na tegorocznej edycji Sacrum Profanum.

B0054P 0320 The Cinematic Orchestra

Brytyjska grupa łącząca jazz z elektroniką powstała w połowie lat 90. Jej założycielem i liderem jest producent Jason Swinscoe. Oprócz niego w skład zespołu wchodzą obecnie: Patric Carpenter (gramofony), Luke Flowers (perkusja), Tom Chant (saksofon), Nick Ramm (fortepian), Stuart McCallum (gitara) i Phil France (gitara). Unikalne brzmienie The Cinematic Orchestra jest wynikiem połączenia improwizowanej gry wraz z turntablistą i elektronicznymi samplami tworzonymi przez Swinscoe’a. W studio Swinscoe często remiksuje materiał nagrany na żywo, przez co końcowy produkt jest kompilacją nagranej impowizacji i elektronicznej postprodukcji.

Formacja nagrywa dla brytyjskiej niezależnej wytwórni płytowej Ninja Tune. Dyskografia zespołu obejmuje albumy: “Motion” (1999), “Remixes 1998/2000″ (2000), “Every Day” (2002), “Man With A Movie Camera” (2003), “Ma Fleur” (2007), “Live At The Royal Albert Hall” (2008) i “Les Ailes Pourpes: Le Mystere Des Flamants” (2009). Wiele nagrań grupy zostało wykorzystanych w filmach, reklamach i programach tworzonych na potrzeby telewizji.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

sinfonietta_cracovia.jpg Sinfonietta Cracovia

Sinfonietta Cracovia jest zaliczana do czołowych polskich i europejskich zespołów kameralnych. Wyjątkowa atmosfera koncertów, ich entuzjastyczny odbiór przez publiczność, znakomite recenzje, a przede wszystkim jakość prezentacji muzycznych na scenie świadczą o jej stałym rozwoju. Sukces Sinfonietty związany jest również z nowoczesnym sposobem zarządzania, który sprzyja pozyskiwaniu nowych odbiorców muzyki klasycznej. Na zaproszenie muzyków pieczę artystyczną nad orkiestrą objął Robert Kabara. W ciągu zaledwie kilku miesięcy przekształcił “Kameralistów Krakowskich” w znakomity, sprawny i dojrzały artystycznie zespół. Sinfonietta Cracovia – nazwa ta pojawiła się na początku 1994 roku – stała się miejską instytucją kultury pod patronatem Prezydenta Miasta Krakowa i otrzymała status Orkiestry Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. Od stycznia 2001 roku pierwszym gościnnym dyrygentem zespołu jest John Axelrod. Współpraca z wybitnymi osobowościami świata sztuki jest stałym elementem życia koncertowego zespołu. Są wśród nich takie postacie jak: Krzysztof Penderecki, Christoph Eschenbach, Lorin Maazel, Valery Gergiev, Rudolf Buchbinder, Mischa Maisky, Pieter Wispelwey, Ilya Gringolts, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Barry Douglas, Kaja Danczowska, Irene Grafenauer, Tabea Zimmermann i wiele innych. Koncerty w prestiżowych salach Europy przyniosły zespołowi międzynarodowe uznanie. Sukcesy artystyczne zaowocowały podjęciem współpracy z osobistościami świata kultury i sztuki Wiednia, Salzburga, Paryża, Hamburga, Berlina, Frankfurtu, Nowego Jorku, Chicago. Komitet Honorowy Sinfonietty tworzą ludzie kreujący wydarzenia kulturalne na całym świecie.

chris_cunningham_credit_mark_romanek.jpg Chris Cunningham

Urodził się w 1970 r. w Reading. Reżyser, specjalista od efektów specjalnych, twórca teledysków i filmów reklamowych. Debiutował jako twórca komiksów publikowanych w brytyjskim tygodniku “2000 AD”. Pracował przy tworzeniu efektów specjalnych do filmów: Obcy 3, Obcy – przebudzenie i Sędzia Dredd. Tworzył modele potworów w filmach M.A.R.K. 13 Hardware i Nightbreed. Pracował również przy produkcji nieukończonego filmu A.I. Sztuczna inteligencja, Stanleya Kubricka. Od połowy lat 90. tworzy teledyski. Najchętniej współpracuje z twórcami muzyki elektronicznej, takimi jak Aphex Twin i Squarepusher. Współpracował także z Madonną (Frozen), Björk (All Is Full Of Love), formacjami: Placebo (36 Degrees), Autechre (Second Bad Vilbel), Portishead (Only You). Kręci też reklamy dla wielkich domów mody Gucci oraz globalnych korporacji, m.in. Sony, Nissan, Levis czy Orange. Cunningham jest artystą, który działa na styku filmu, sztuk wizualnych i muzyki. Prace Brytyjczyka wystawiane były w najsłynniejszych salach ekspozycyjnych świata, m.in. w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Royal Academy of Arts w Londynie i podczas La Biennale di Venezia. Jego prace są często szokujące, na pograniczu horroru (Come to Daddy, Rubber Johnny).

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

aphex_twin.jpg Aphex Twin (headliner)

Richard David James urodził się w 1971 roku w Irlandii. Jest nazywany przez krytyków najbardziej twórczym i wpływowym artystą współczesnej muzyki elektronicznej. W wieku dwudziestu lat wraz z Grantem Wilsonem-Claridge’em założył wytwórnię Rephlex Records w celu promowania niedocenionego i niezrozumiałego, a niektórym w ogóle nieznanego, jego zdaniem, gatunku muzyki house’owej – acid techno.

James dorastał w Lanner, w Kornwalii (Anglia). Już w wieku 12 lat zaczął swoją przygodę z muzyką. Będąc nastolatkiem pracował jako DJ. W latach 1988 – 1990 studiował inżynierię w Cornwall College. Pytany o swoje studia James odpowiada “muzyka i elektronika zawsze idą w parze”.

Pierwsza część nazwy Aphex Twin zaczerpnięta jest od producenta sprzętu muzycznego, druga, “Twin” – upamiętnia starszego brata, także Richarda, który zmarł chwilę po urodzeniu.

Aby opisać muzykę tworzoną przez Aphex Twin (właściwie niemożliwą do skategoryzowania), jego własna wytwórnia – Rephlex Records wprowadziła w 1991 roku pojęcie “Braindance”. Braindance “… obejmuje najlepsze elementy wszystkich innych gatunków, takich jak muzyka tradycyjna, klasyczna, elektroniczna, współczesna, popularna, industrialna, ambient, hip-hop, elektro, techno, break beat, hardcore, ragga, garage, drum and bass”. Braindance odnosi się do przyszłościowej muzyki elektronicznej, która zarówno pobudza umysł jak i wyzwala chęć tańca.

Richard D. James jest także jednym z głównych przedstawicieli gatunku IDM (ang. Intelligent Dance Music) – powstałego na początku lat 90. XX wieku i rozpowszechnionego przez wytwórnię Warp Records oraz serię albumów Artificial Intelligence.

Początki kariery (lata 90.)

Pracując jako DJ, w 1989 roku James poznał Granta Wilsona-Claridge’a. Agenta zaintrygowały sety grane przez Richarda w pubie Bowgie w kornwalijskim Newquay. Kiedy dowiedział się, że te porywające dźwięki są komponowane przez samego DJ’a, postanowił pomóc młodemu artyście.

Kariera Jamesa rozpoczęła się po wydaniu przez wytwórnię Mighty Force Records jego pierwszego albumu EP Analogue Bubblebath w 1991 roku. W tym okresie przeprowadził się do Londynu, by studiować elektronikę na Politechnice Kingston. Szybko jednak zrezygnował – oddając się w całości swojej muzycznej pasji. Początkowo wydawał swoje płyty pod pseudonimem Aphex Twin, przekształconym następnie w skrót AFX. Występował również jako Polygon Window, Caustic Window, The Dice Man.

W drodze po sukces (1992-1995)

aphextwin-in-a-glass-of-his-own.jpg Pierwszy pełny album Aphex Twin Selected Ambient Works 85-92, został wydany w 1992 r. z wytwórnią R&S Records. Spotkał się z bardzo przychylną opinią krytyków. John Bush z All Music Guide uznał ją za przełom w muzyce ambient. Inni pisali o jednym z najciekawszych połączeń muzycznych keyboardu i komputera.

Zachęcony sukcesem Richard David James w 1994 wydał drugą część Selected Ambient Works Volume II z wytwórnią Warp Records. Ta była znacznie uboższa w bity i wątki melodyczne. Nazwy utworów były zaszyfrowane w wykresie kołowym, a każdemu z nich przyporządkowany był obrazek na okładce płyty. By odczytać tytuł utworu należało sparować symbol z wykresu z odpowiadającym mu obrazkiem, które razem tworzyły swego rodzaju rebus. James w wywiadzie dla The Wire przyznał, że płyta ta inspirowana była snami na jawie, widzeniem dźwięków, czy słyszeniem zapachów, swoistą synestezją.

W 1995 roku James wypuścił płytę I Care Because You Do. Na okładce umieścił zdjęcie swojej twarzy, co wkrótce stało się motywem dla niego bardzo charakterystycznym, wykorzystywanym na kolejnych płytach i w teledyskach. Płyta I Care Because You Do była kompilacją utworów skomponowanych w latach 1990-1994, stanowiącą melanż wielu stylów muzycznych, z którymi Aphex Twin eksperymentował. Był to ostatni album lat 90., do stworzenia którego James używał syntezatora analogowego. Na prośbę Jamesa jeden z utworów z tej płyty, Icct Hedral, został przerobiony na wersję orkiestrową przez współczesnego kompozytora Philipa Glassa.

Jungle, DSP i laptopy (1995-1999)

W 1995 roku James rozpoczął tworzenie muzyki za pomocą komputera, łącząc styl jungle z nostalgicznymi melodiami z dzieciństwa oraz dźwiękami komputerowymi. Były to projekty pionierskie: w tym czasie używanie komputera do tworzenia muzyki nie było jeszcze tak popularne jak dzisiaj. Bardzo szybko jego dzieła trafiły w gusta zwolenników kultury popularnej, a płyta Richard D. James Album zaklasyfikowana została do mainstreamu. W 1996 James stworzył dwie piosenki z gatunku muzyki pop, Come to Daddy oraz Windowlicker, które trafiły na listy przebojów MTV. Oba single wywołały dużo kontrowersji, głównie z powodu obrazów pojawiających się w tych teledyskach.

Preparowany fortepian, laptopy i jeszcze więcej technologii DSP (2000-2003)

W 2001 roku Aphex Twin wypuścił dwupłytowy album drukqs, na którym znalazły się utwory inspirowane twórczościąErika Satie oraz Johna Cage’a. Możemy usłyszeć w nich preparowany fortepian. Piosenki są bardzo szorstkie i szybkie, wykonane z niezwykłą precyzją za pomocą komputera. Nazwy utworów są w języku kornwalijskim. Była to ostatnia płyta wydana z Warp Records, kolejne ukazały się już pod szyldem Rephlex Records, wytwórni założonej przez Jamesa na początku jego kariery.

Syntezatory i maszyny perkusyjne (2004 – 2008)

W 2004 James powrócił do swoich wczesnych fascynacji dźwiękami z gatunku acid techno. W tych właśnie klimatach, za pomocą syntezatorów i maszyn perkusyjnych, zaczął pracę nad nową płytą. Nowe utwory były nagrywane na płyty winylowe. Precyzja, z jaką nagrywał James, spotkała się z wielkim uznaniem. Muzykowi zależało na uzyskaniu idealnych brzmień i to właśnie jakość uznał za główny cel swojej wytwórni. Mimo, że jego zdaniem dźwięki z winyla są dużo lepsze niż te zapisywane cyfrowo, za namową Granta Wilsona-Claridge?a, jego przyjaciela i współwłaściciela Rephlex Records, wydał cyfrową płytę CD “Chosen Lords” z muzyką acid techno.

Oprócz muzyki, dodatkowym obszarem działalności Jamesa jest fotografia i sztuki audiowizualne. Są one przez niego wykorzystywane w teledyskach, w których zwykle pojawia się przekształcona lub zdeformowana twarz Jamesa (np. Come to Daddy). Autorem wielu z nich jest jego bliski przyjaciel Chris Cunnigham, którego śmiałe pomysły szokują opinię publiczną.

Wśród wczesnych wpływów Richard D. James wymienia m.in. Phonic Boy, Computer World, Mental Telepathy, Industrial Inc. Zapytany o inspiracje odpowiada, że czerpie z “dźwięków, które słyszy każdego dnia i które może zrekonstruować elektronicznie, a także dobrej muzyki techno – szczególnie europejskiej, którą przysłania obecny hardcorowo-popowy chłam”. Wpływ na twórczość Jamesa mieli także liczni twórcy z nurtu awangardowego tacy jak Kraftwerk, Karlheinz Stockhausen, czy John Cage.

Aphex Twin jest twórcą mającym znaczny wpływ na innych artystów, operujących bardzo często na zupełnie odmiennych płaszczyznach muzycznych. Jego utwory były wykonywane przez orkiestry London Sinfonietta oraz Alarm Will Sound, twórczość Jamesa cenią też muzycy kultowej formacji Radiohead.

Media donoszą, że Aphex Twin nagrywa ostatnio pod szyldem The Tuss. Wytwórnia Rephlex Records zaprzecza, jednak fani i media rozpoznają swego idola i traktują The Tuss jak kolejny projekt Jamesa.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

Florian Hecker

Urodził się w 1975 roku. Bez wątpienia twórczość Heckera wykracza poza wszelkie formalne schematy słuchania muzyki. Jest to proces, podczas którego dźwięki generowane komputerowo przechodzą w fantasmagorię wrażeń akustycznych, a ruch przestrzenny i zjawiska psychoakustyczne wzajemnie się przeplatają. Pomimo swojego przełomowego charakteru, twórczość artysty przekazuje nie tylko najbardziej nowatorskie, ale też historyczne już osiągnięcia elektroakustyki i muzyki elektronicznej. Artysta zręcznie zaciera granice pomiędzy muzyką generowaną komputerowo a tworzoną tradycyjnie, że słuchacz nie wie w tym kontekście, kto odpowiada za efekt końcowy. Dzięki takiej współpracy możliwe jest ciągłe poszerzanie naszej percepcji, gdyż nowych form nie da się zbadać w ramach istniejącej wcześniejszej, jasno określonej wrażliwości estetycznej. Prace artysty przedstawiano na wystawach (La Biennale di Venezia, Centre Pompidou) i prezentacjach audio (Royal Festival Hall, Ars Electronica, Sonar) na całym świecie. Występował, publikował i tworzył instalacje we współpracy z Cerith Wyn Evans, Russellem Haswellem, Carstenen Höllerem, Peterem Savillem i Yasunao Tone. Wydaje przede wszystkim w Mego i Rephlex. Za album Sun Pandämonium otrzymał w 2003 r. “Award of Distinction” w konkursie Prix Ars Electronica.

If you can see this, then you might need a Flash Player upgrade or you need to install Flash Player if it's missing. Get Flash Player from Adobe.

źródło: materiały organizatora

program: http://www.sacrumprofanum.pl/pl/13/193/196/program

bilety: http://www.sacrumprofanum.pl/pl/8/193/190/bilety

wyszperaj coś więcej ▼




Dodaj komentarz




 

Uwolnij Muzykę - muzyczny serwis internetowy, muzyka alternatywna, polska muzyka, teledyski, wideoklipy, recenzje, wydarzenia muzyczne.

Copyright © 2008-2016 Uwolnijmuzyke.pl . Wszelkie prawa zastrzeżone.