Artysta to znany. Kontrowersyjny ze względu na problemy narkotykowe, a także podejmowanie wciąć niepopularnej tematyki androginiczności. Wokalista grupy Suede, która być może powróci do wspólnego grania. Poczynając od 2007, w każdym kolejnym roku wydawał solowy album. Pierwsze dwa spotkały się z ambiwalentnym odbiorem. Trzeci jest natomiast traktowany zdecydowanie lepiej. Za przyczynę upatruje się bogatsze aranżacje instrumentalne, bardziej przekonywający klimat. Swój udział w tym miał Leo Abrahams, muzyk współpracujący m.in. z Brianem Eno, Starsailor czy… Pati Yang. Na krążku “Slow Attack” znalazły się kompozycje obfitujące w dźwięki klawiszowe, Brett Anderson przedstawia niejako swoją łagodniejszą stronę. Efekt melancholijny, przejmujący, smętny – przymiotniki można mnożyć, lecz nie dadzą uniwersalnej receptury na postrzeganie tego albumu. Tuż przed premierą Anglik zamieścił w sieci kilka zagranych na żywo utworów, oto i jeden z nich.
(12 głosów, średnio: 9,58 / 10)
