31.08.2011 10:20

Autor: Joanna

Ino-Rock Festival 2011

Kategorie: Aktualności, festiwale

Wykonawcy: | | |


Ino-Rock Festival 2011

10 września startuje 4 edycja festiwalu w Inowrocławiu.

Tegoroczną edycję Ino-Rock otworzy występ bardzo obiecującej rodzimej formacji Lebowski. Bezpośrednio po niej wystąpi prawdziwa sensacja z Wysp Brytyjskich – znakomity kwartet Wolf People – naszym zdaniem “czarny koń” festiwalu. Jako kolejna pojawi się na scenie pierwsza z dwóch gwiazd tegorocznej edycji festiwalu, gość ze Szwecji – Pain of Salvation – tuż przed wydaniem swojej nowej płyty “Road Salt Two”.Ostatnim wykonawcą, który wystąpi w finale festiwalu, będzie Brendan Perry z zepołem!

Kilka słów o artystach:

Lebowski to szczecińska formacja założona w 2002 r. i grająca muzykę z pogranicza art rocka, muzyki filmowej, eksperymentalnej i improwizowanej. Kompozycje tworzą spójną całość, w sposób klarowny definiując charakterystyczne i rozpoznawalne brzmienie grupy. Skład zespołu tworzą: Marcin Grzegorczyk – guitars; Marcin Łuczaj – synths; Marek Żak – bass; Krzysztof Pakuła – drums.

Na debiut płytowy przyszło im czekać bardzo długo, bo aż 8 lat. Dopiero bowiem w 2010 roku pojawiła się pierwsza w ich dyskografii płyta “Cinematic” z – jak to określił sam zespół – muzyką do nieistniejącego filmu. Album śmiało można uznać za dzieło koncepcyjne dedykowane wielkim postaciom polskiego (ale nie tylko) kina. W jaki sposób uzyskali zamierzony efekt?  Po prostu wpletli w swoją instrumentalną muzykę fragmenty m.in. takich filmów jak: “Gangsterzy i filantropi”, “Hydrozagadka” czy “Pamiętnik znaleziony w Saragossie”, wykorzystując głosy wybitnych polskich aktorów: Leona Niemczyka, Zdzisława Maklakiewicza czy Romana Kłosowskiego. “Cinematic” to płyta bardzo spójna, gęsto usiana tworzącymi swoisty kolaż dynamicznymi tematami. Niczym obraz dobrego reżysera, Lebowski trzyma słuchacza w napięciu, zmieniając nastroje, grając na emocjach, niepokojąc. Rozbudowane i wielowątkowe kompozycje pozwalają snuć opowieść zaskakującą i niebanalną. Całości dopełniają bogate instrumentarium i ciekawe aranżacje, co jednak nie przeszkadza muzyce stawać się chwilami ascetyczną, skromną i wyciszoną. Album spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem zarówno w naszym kraju, jak i za granicą. Zainteresowanie wydaniem materiału na Zachodzie wyraziła firma Kscope (mająca “pod opieką” m.in. Porcupine Tree, Anathemę, Lunatic Soul, Blackfield itp.). Już niedaleka przyszłość pokaże, jak potoczy się dalsza kariera zespołu.

Zespół Wolf People rozpoczął działalność w2006 r. i jako pierwsza brytyjska grupa rockowa dołączył do grona wykonawców amerykańskiejwytwórni Jagjaguwar. Liderem grupy jest gitarzysta i wokalista Jack Sharp, któremu towarzyszą Joe Hollick (gitara), Dan Davies (bas) i Tom Watt (perkusja).

O Wolf People zrobiło się głośno, gdy na początku 2010 r. na rynku pojawiła się “Tidings”, kompilacja zawierająca 15 utworów napisanych przez Sharpa w latach 2005-2007. Inspiracji do ich powstania muzyk szukał w angielskiej psychodelii, rhythm’n'bluesie i folk-rocku końca lat 60. Muzycy zgodnie podkreślają też, że “Tidings” nie jest albumem z prawdziwego zdarzenia; to raczej zbiór muzycznych pomysłów tworzących wielki dźwiękowy collage. Ze strony Sharpa była to próba kopiowania pomysłów z “Safe As Milk” Captaina Beefhearta i jego Magic Band. Słuchał wtedy też pierwszej płyty Pentangle, więc do jego kompozycji powoli przenikały wpływy folkowe. Gdy Wolf People stali się już pełnoprawnym zespołem, muzyczne szlify zdobywali grając podczas koncertów wczesne kompozycje lidera. Lubią o nich myśleć jako o prehistorii grupy, która teraz wszystkie utwory tworzy wspólnie. Pełnię swoich możliwości muzycy pokazali na pierwszym “właściwym” albumie “Steeple”.

Muzyka zespołu Pain of Salvation to mieszanka metalu, popu, funky, disco, bluesa, gotyku oraz folku z arabskimi i orientalnymi wpływami, a także bardziej lub mniej ekstremalnych stylów muzycznych, tworząc przy tym jednolitą całość.

Od momentu utworzenia swojego pierwszego znaczącego zespołu Reality w 1984 roku, jego pomysłodawca i lider Daniel Gildenlöw konsekwentnie podąża za własną koncepcją różnorodnego, technicznie doskonałego i wykraczającego poza wszelkie granice rocka progresywnego. W 1991 roku zmienił nazwę zespołu na Pain of Salvation i od tamtej pory wydał sześć albumów studyjnych oraz jeden w wersji akustycznej, a wśród nich takie klasyki jak “Scarsick” (2007), “BE” (2004) czy “Remedy Lane” (2002). Każde z tych wydawnictw to imponujące, wielowarstwowe concept albumy, dotykające trudnych społeczno-politycznych tematów, przy jednoczesnym manifestowaniu bardzo intymnych i indywidualistycznych poglądów.

Brendan Perry - pochodzący z Londynu kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, współzałożyciel legendarnej formacji Dead Can Dance, jest jedną z najbardziej intrygujących postaci muzyki alternatywnej trzech minionych dekad.  W 1977 roku pod pseudonimem Ronnie Recent rozpoczynał muzyczną karierę jako basista, później także wokalista punkowego The Scavengers. Po dwóch latach zespół przeniósł się do Australii, zmieniając nazwę na Marching Girls. W 1980 roku Perry opuścił skład, wybierając ścieżkę solowych eksperymentów muzycznych. Rok 1981 zapisał się jako data utworzenia Dead Can Dance. Początkowy skład formacji to Brendan Perry, Simon Monroe i Paul Erikson, który jako ostatnia zasiliła Lisa Gerrard. Przez szesnaście lat działalności Dead Can Dance nagrało 9 albumów.

Po jedenastu latach Brendan Perry powrócił z nowym wydawnictwem “Ark”, na którym pojawiły się m.in. utwory “Babylon” i “Crescent”, skomponowane w związku z krótką reaktywacją Dead Can Dance w 2005 roku (i promowane podczas Dead Can Dance Reunion Tour).

Ino-Rock Festival 2011
10 września

Park Solankowski
Inowrocław

źródło: materiały prasowe organizatora




Dodaj komentarz

Piotr Rogucki- ogldaj minikoncert




 

Uwolnij Muzykę - muzyczny serwis internetowy, muzyka alternatywna, polska muzyka, teledyski, wideoklipy, recenzje, wydarzenia muzyczne.

Copyright © 2008-2016 Uwolnijmuzyke.pl . Wszelkie prawa zastrzeżone.